Yardımda Yar Olmak , Işe Yaramak

 Pek de iç açıcı olmayan mesele işte... Deprem. Biz, bu hat üzerinde olduğumuza göre , yapılacak tek önlem , yine insana dayalı önlemler . Ders aldık mı konusuna bile girememek çok acı . Benim asıl etkilendiğim kısım , bu kez, ülkenin, her yanına dağılmış duyarlı harekete geçme çabukluğu oldu. Bunda teknoloji önemli rol oynadı . Özellikle de internet . Sınavı geçti bu bakımdan. Facebook gibi , çok kadın işi , lay lay lom haller gördüğümden ,hesabımın olmadığı bu kullanımdan söz etmiyorum. Nemenem bir şey bu , ne işe yarıyor ki , dediğim '' Twitter '' çoktandır ilgimi çekiyordu. Bu son deprem olayından sonra , twitter bazlı yardım ve yönlendirmelerin , deprem bölgesine acil yardımlar konusunda şirketleri harekete geçirmekte çok önemli bir yeri olduğunu gördüm . Ve hemen bir hesap açtım. '
  '' Su şirketleri uyuyor musunuz , kamyon kamyon su ihtiyacı var ''
  '' Heeey , kargo şirketleri , ne duruyorsunuz , şimdi ücretsiz taşıma zamanı ...!''
  '' Acil battaniye gerek şimdi oraya , haydi firmalar harekete geçin''  gibi yüzlercesini  yazabileceğim yönlendirmeler, gerçekten çok etkili oldu , iyi bir sınavdan geçildi ve başarılı da olundu. Yazılı ve sözlü basına da yansıyan bu durum, tabii ki , insanların , bizlerin de, yollayabileceklerimizi evlerden toplama ve bir şekilde gönderme eğilimini artırdı.
   Eksik bir yanımız olduğunu gördüm bu kez ama. Yolladıklarımız... Yollamak istediklerimiz...
   Anladım ki , bu konuda da dörtlü denetim gerekiyormuş.Aynen Rotary nin dörtlü özdenetimi gibi...
Yardım için gönderilen ve gönderilmesi düşünülen şeylerden bahsediyorum evet.
YOLLADIKLARIMIZ , YOLLAMAK ISTEDIKLERIMIZ ;
Gerçeğe uygun mu ?
İlgililerin ihtiyaçlarını karşılayacak mı ?
İlgililer için gerekli mi?
İlgililerin hayrına mı ?
  Evet , maalesef sınıfta kaldığımız konu bu oldu ... Bazıları ayıp derecesinde yollananların. Çöpe atılacak eşyaları , deyim yerindeyse ''evden çıkarma aracı'' olarak gördü bazıları, ne yazık ki . Kırmızı topuklu ayakkabılar , çamaşır makinesinde küçülmüş , keçeleşmiş kazaklar , gece kıyafetleri , abiye çantalar ... Hatta ben kendi gözlerimle gördüm , plastik ekmek sepeti bile vardı . Ekmek beklerken bazıları ... Sanıyorum bu işi , hevesleri gitsin bunu da yollayalım edasıyla yaptıklarından , akıllarına bile gelmemişti ne utanç verici bir iş yaptıkları . Ben çok utandım. Bu kişilere söylenmesi gereken tek şey şu ;
Bu depremde magdur siz olsaydınız , ve size ' o şey ! ' gönderilmiş olsaydı ne yapardınız ?
  Yardımların sessiz sedasız , incitmeden , ve hatta belli etmeden yapılması öğretilmiş bir geleneğin evlatlarıyız biz . Ne oldu bize ?   :(