Farkındalık

     Bir Farkındalık Seminerine katıldım geçen hafta . Ayaklarım geri geri gitti , yok dedim , direndim önce . Daha önce benzer toplantılara katıldığımdan sanırım , tekrarlamanın bir fayda sağlamayacağını mı düşündüm nedir . Yanlışmış . Her deneyim kendi içinde başka bir yanını gösteriyor hayatın. Söz verdik hocamıza ve de birbirimize , orada olanlar , söylediklerimiz ve yaptıklarımız orada kalacaktı . Ama ortalama durumlardan söz edebilirim yine de . Hem ben söz verirken sağ ayağımı kaldırmıştım havaya :)
   Başlarda bizden kaba davranmamızı istedi rol gereği ;
Iııh , kabalaşamadık .
Isyan etmemizi istedi ;
Edemedik .
Ne istediyse zorlandık , iyi değildik yani . Bir arkadaşımız iş çıkışı gelmişti ve kahkahalarla iki dakika boyunca gülmesini istedi hocamız , hem o hem biz, sinirler boşalır ya hani o derece güldük . Hepimiz hayretler içindeydik . Bunu ben şahsen , başımıza ne gelecek , nelerle karşılaşacağız gerginliğinde olmamıza bağladım . Hani , gerçekten üzgün olduğunuz bir cenaze evinde , basit bir durum karşısında gülme krizine girersiniz ya ...
  Çocukluklarımızı paylaştık , iz bırakan durumları izledik hayatımızda sanki ve ilginç olan da bunu sadece biz anlıyorduk , diğerleri değil , durup dururken anlattığımıza göre ... İlginç bir durum da şuydu ;
Eğitmenimiz kalabalık bir ortama götürdü bizi ve rastgele bir kişiyi seçip kırk dakika boyunca izlememizi istedi . Grup olarak dağıldık ödevimizi yapmak üzere . Ben , ahh ben , dedim kendi kendime '' Kızım git , gruptan bir arkadaşı izle ve birini izleme çabalarını seyret ve gel derste bunu anlat ''  Yapmadım tabii kovdum şeytanı . Kendime bir kişi buldum ve izledim . Öyle bir izliyorsunuz ki kişiyi , sanıyorsunuz hoca derste soracak nasıl birisiydi diye , hiç bir detayı kaçırmıyorsunuz . Hey hat , işimiz bitip döndük sınıfa ki ne görelim , hocamızın amacı bizi ters köşeye yatırmakmış . İzlediğimiz kişiyi anlatacaktık ya hani , ııh , o bizi anlattı sınıftakilere . Güzel bir deneyimdi.
    Belki hepimiz biliyorduk bunu , ama birlikte anladık yine de ;
Bir şeyi gerçekten yapmak istiyorsan , bir sürü engel , bir çok korku , endişe, ne varsa seni durduran ...
 Başarabilirsin , başarabilirsin , başarabilirsin . Evet , BAŞARABİLİRSİN !

Bir Garip Aşk Hikayesi

Buji adı . Bizim kedimiz o . Bir yıl oldu arabamıza gireli ... Ve de evimize tabii ki . Ismini

Buji koyduk , gelişiyle öykülendirip . Hayatımıza kattığı anlamları saymakla bitiremeyeceğim , sadece kedisi olanlar anlar bunu . Minnacık bir şeydi geldiğinde bize , hani el kadar denir ya , 5 haftalık dedi veteriner. Böyle geldi bize işte ...

   Bir gün asi , bir gün mıyy maww  nazlı halleri , biraz özgür , biraz başına buyruk  ve son derece yakışıklı . Yazlıkta arkadaşlarını bahçeye getirip mama koydurdu bize onlara , ve asla onlara koyulan mamayı yemedi . Karınları doyduktan sonra gittiler oynamaya yine . Orada çok mutluydu çünkü kedidaşları çoktu bizim Bujinin . Dönünce biraz bocaladı kapalı evde ama alıştı yine de huzurlu dünyasına .

    Derken günlerden bir gün değişik sesler çıkarıyor baktım . Koştum mutfağa yanına , arka ayakları üzerinde çıldırıyor camdan dışarı atlayacak neredeyse ... Karga . Karşı apartmanın tepesine tünemiş , yandan tek gözüyle bizimkini çıldırtıyor . Bir gün değil iki gün değil bu her sabah rutine dönüştü. Saat 10 dedin mi geliyor kargası Buji ' min :)))  Karla koydum adını , aşık oldular besbelli . Siz gülün gülün , inanmayın bana  cidden öyleler . Günler geçtikçe ikiye çıktı buluşma saatleri , bir de ögleden sonra 4 eklendi randevu zamanlarına . Bizimki ona mırlar , o buna gaklar , ne olacak bu işin sonu bilemiyorum.

 E aşk adı işte , inanmıyorsunuz ama . Aşk nedir ki zaten . Bence en güzel tanımını Aşık Veysel vermiş aşkın. Sormuşlar ustaya ;

  '' Ey aşık , en iyi sen bilirsin bunu , söyle bize aşk nedir ? ''

 '' Seversin , gavuşamazsın , adı aşk olu '' demiş usta .

 E bu da böyle bir şey işte . Ha leyla , ha Karla ...

Bakışma saatleri geldi işte ;

Buji - Geldimi acaba ?

Yaşasınnn işte Karla , lalalaaaa :)

İşte böyle bir aşk hikayesi bu da . Ne , ne , ne ? E olamaz mı yani ? :)

Buji - Ne anne ya ne var , bi rahat bırak beni  aaaaa !
FulYakası - Oğlum , yok bişey tamam tamam çıktım mutfaktan ben :))))